“Toen ik haar appartement zag, dacht ik: dit is ideaal”
Sheila verhuisde naar de woning van haar buurvrouw
Sheila woont in ‘de Kattenrug’ in Eindhoven. Het appartementengebouw kreeg die naam door de speciale vorm van het dak. Op de dag dat haar buurvrouw aankondigde dat ze ging verhuizen naar een nieuwbouwhuis wist Sheila het wel. Toen ze een keer op de kat van de buurvrouw had gepast dacht ze namelijk al: dit appartement is ideaal voor mij en mijn vriend. Dus trok ze de stoute schoenen aan en vroeg ze aan ’thuis of ze mocht doorschuiven. En dat kon. ’thuis bood zelfs aan meteen de oude keuken te vervangen. Die was namelijk al meer dan 24 jaar oud.
Doorschuiven is soms mogelijk
Sheila vertelt haar verhaal graag. “Ik denk dat veel mensen helemaal niet weten dat je soms kunt doorschuiven binnen het complex waar je woont.” Bijvoorbeeld als je minder mobiel bent geworden. Ze weet nog goed hoe blij zij en haar vriend waren toen ze hoorden dat ze konden doorschuiven naar het appartement van haar buurvrouw. “Hij was toen al bij me ingetrokken. Hij woonde eerst in een verzorgingshuis in Breda vanwege zijn spierziekte. Ik vond het vooral fijn dat ik hem weer het gevoel van een echt thuis kon bieden. Maar mijn eerste appartement was niet praktisch ingedeeld voor zijn rollator. In het appartement waar ik nu woon kon hij een stuk gemakkelijker door de kamer bewegen en was er ook nog plek voor een scootmobiel.
Het papierwerk regelen
Om officieel akkoord te krijgen op de verhuizing moest wel eerst wat papierwerk worden rondgemaakt. “De meeste formulieren stonden op Wooniezie. Daarnaast moesten we onze belastinggegevens en een loonstrookje inleveren, zodat de verhuurmakelaar van ’thuis kon zien dat we de inkomensgrens niet overschreden.” Ze glimlacht: “Ik wist gelukkig al dat dat niet zo was.” Sheila en haar vriend verhuisden in december 2024. “In het andere appartement woonde hij bij mij in, maar dit appartement huurden we echt samen. ’thuis is toen nog komen uitleggen wat dat voor verschil maakt.”
Keuken naar smaak
Vlak na de verhuizing zochten ze samen een nieuwe keuken uit. Ze kregen hiervoor een handig folderpakketje van ’thuis. “Je kon uit allerlei werkbladen, frontjes en handgreepjes kiezen. Er was best veel keuze. Vervolgens kwam de firma Knaapen de keuken installeren. Vooraf dekten ze de vloer netjes af, zodat die niet kon beschadigen. Tegen de achterwand in de keuken brachten ze panelen aan. Die zijn gemakkelijk schoon te houden en het plaatsen daarvan gaat veel sneller dan een wand opnieuw tegelen.” Voor ze het wisten was de klus gepiept.
Plots verdriet
Dat het leven ook ineens flink tegen kan zitten bleek een paar maanden later. “Het plan was dat mijn vriend en ik in juli gingen trouwen, maar daar is het nooit van gekomen. Op de terugweg van een huisartsbezoek is mijn vriend uit zijn scootmobiel gevallen. Er leek eerst niet zoveel aan de hand, maar na de tweede nacht werd hij niet meer wakker.” Sheila kijkt de kamer in: “Ik zal nooit vergeten hoe trots hij meehielp met verhuizen. De salontafeltjes stapelde hij gewoon op zijn rollator.” Ze wijst naar het raam. “Hij zat altijd het liefst daar. Ik heb zijn stoel inmiddels verplaatst. Dat is iets minder confronterend.” Voor het maken van de foto neemt Sheila zelf in de stoel plaats. Haar trouwe viervoeter Happy springt op haar schoot. En daarmee maakt de herinnering aan het verlies gelukkig snel weer plaats voor een brede glimlach.